Od trendu do praktyki - Uczenie społeczne: wspólnota rozwoju czy złudzenie mądrości grupy?

Czy naprawdę uczymy się najlepiej razem z innymi — czy tylko ulegamy iluzji, że „grupa wie lepiej”? W tym odcinku rozbieramy na czynniki pierwsze jedno z najczęściej przywoływanych, ale też najczęściej źle rozumianych podejść we współczesnej edukacji.

Razem z Dorotą Jakubowską – trenerką, coachynią i współwłaścicielką Grupy TROP – zaglądamy pod powierzchnię modnych haseł o „społecznościach uczących się” i sprawdzamy, co naprawdę działa… a co jest tylko dobrze opakowaną fasadą.

Czy naprawdę uczymy się najlepiej razem z innymi — czy tylko ulegamy iluzji, że „grupa wie lepiej”? W tym odcinku rozbieramy na czynniki pierwsze jedno z najczęściej przywoływanych, ale też najczęściej źle rozumianych podejść we współczesnej edukacji.

Rozmawiamy o tym:

1. czym różni się prawdziwa społeczność ucząca się od zwykłej grupy ludzi
2. dlaczego uczenie się to nie jest „zbieranie wiedzy”, ale doświadczenie osadzone w relacjach
3. skąd bierze się renesans uczenia społecznościowego — i czy to w ogóle renesans
4. kiedy grupa rozwija, a kiedy prowadzi do stagnacji lub chaosu
5. jak działa tzw. „kolektywny geniusz” i dlaczego wiedza powstaje między ludźmi, a nie w pojedynczej głowie
6. jakie są największe zagrożenia pracy w kohortach i społecznościach (od konfliktów po iluzję postępu)
7. dlaczego bez poczucia sensu i wspólnoty tracimy motywację do uczenia się
8. jaką rolę naprawdę powinien pełnić prowadzący — ekspert, facylitator czy uczestnik?